تنهایی ، تلخ ترین مادر دنیاست

تنهایی ، مثل رحم یه مادره ، میتونی توش بزرگ شی ، میتونی توش بمیری ، میتونی ازش زنده بیرون بیای ، میتونی وقتی بیرون بیای که مردی ، ولی میدونی ؟؟ ما نمیدونیم چقدر تو این رحمه تاریک موندگاریم ، وقتی این تنهاییه طولانی میشه ، ازت یه آدم خیالباف میسازه ، خودت رو کنار آدم هایی که ندیدی ، می بینی ، حرف هایی رو که جرئت گفتنش رو نداری رو میزنی ، آدم میکشی ، مادر میشی ، بغض میکنی ، تو بغل اونی که هیچوقت بهش نگفتی دوست دارم میمیری ..