فقط اگه بخوای !

مدت ها به این فکر میکردم که آدم هایی که در دنیای دیگری بزرگ میشن ، دنیای دروغ و جنگ و وحشت و مواد و چاقو و قمه کشیدن و صورت های چاک خورده ، چطور دلشون میتونه نرم باشه ؟ چه عدالتیه که آدمی در همچین شرایطی بزرگ بشه و هم از اون و هم از کسی که در شرایط صلح-دوستی زندگی کرده توقع "خوبی" داشت ؟؟ امروز فیلم مغز های کوچک زنگ زده رو دیدم ، به دور از نقد و تحلیل های هنری و غیره که من سوادی درشون ندارم ، آخر فیلم یه چیزی تو دلم تکون خورد ، اینکه آدما تو هر کثافتی میتونن خوب باشن ، مهم نیست دنیا باهات چیکار کرده ، پشونیتو داغ گذاشته یا کتکت زده ، تو هنوزم میتونی خوب باشی ،فقط اگه " وبلاگ بخوای کلمه "