چاق باشى مدام چربى هاى دور شكم و رون و بازو هات رو ميكنن تو چشمت و ميگن از بس چاقى هيچى بهت نمياد ، لباس گير آوردن برات سخت نيست ؟ خسته نميشى از چاقيت ؟؟
وقتى لاغر ميشى دنبال ايراد هاى ديگه ات ميگردن ، چقدر شل حرف ميزنى ، چقدر بلند حرف ميزنى ، چقدر پوستت خراب شده ، چقدر بى سياستى ، اگه بلد بودى و ميتونستى پولاتو نگه دارى و انقدر ولخرج نبودى الان ميتونستى يه ماشين بهتر بگيرى يه خونه بزرگتر داشتى ، چقدر رنگاى مرده ميپوشى ، چقدر غر ميزنى و ....
آدما كتاب هاى انرژى درمانى ميخونن ، راجع به چشم هاى اول و دوم و سوم و هزارم ميخونن اما چشم درونشون رو ميبندن ، چشماشون رو ميبندن و به حرفايى كه ميزنن توجه نميكنن ، به انرژى هاى منفى اى كه ميدن اهميت نميدن ، از زندگى مردم حرف ميزنن ، از مردم ايراد ميگيرن ، نقدشون ميكنن و حتى يه بار تو آينه از خودشون نميپرسن با خودت چيكار كردى ؟؟؟ تا حالا زندگى خودتو نقد كردى ؟؟؟ تا حالا شده همونقدر كه از حرفاى بقيه برداشت ميكنى واسه خودتم بجورى و ببينى كلمه كلمه ات چه معنى اى ميده ؟؟؟ تا حالا شده از بين صفت ظالم و بى سياست و بددهن و زبون تلخ واسه خودت يكيش رو انتخاب كنى و ببينى به كدومش بيشتر شبيه هستى ؟؟
آدما بهترين رو واسه خودشون ميخوان ، بهترين سفر ها رو ميرن و وقتى عكس هاى سفر هاى خارجه يكى ديگه رو ميبينن ميگن اين مامانش رو نديده سه ماهه رفته اروپا موناليزا رو ببينه ؟؟؟
آدما قاضى ان ، تو خوشحال باش تو بخند تو زندگى هممون قاضى هست و اگه همچين كسى رو ندارى لابد اون قاضى خودتى .
برچسب:
نویسنده: یگانه طباطبایی